Toprak

Toprak

İzzettin Özgibar

isimlik-İzzettin Özgibar

 

Ne kudretli bir anaç

Canansın sen ey toprak;

Senin verdiklerinden                                                                        

Nimetlerinden doyan

Ve senin üzerinde

Barınan, yaşayan

Köylerden şehirlere

Bütün canlılarla insan

Mutlu olur seninle ancak.

Güneş’i, Ay’ı ve Yıldızlarıyla

Yelleri, rüzgârları, fırtınalarıyla

Yüklü yüklü bulutlarıyla

Yağmuru, tolu ve karlarıyla

Gökyüzü senin baba çatındır galiba

Ve var Ona uzanmaya çalışan dağlarında.

Dereler, pınarlar, çaylar, ırmaklar                                                           

Göller, denizler ve okyanuslar

Tuzlu tuzsuz bütün sular da kucağındadır

Ve her mevsim seninle anlaşılır seninle

Bitkiler seninle biter, seninle filizlenir

Seninle renklenir, seninle güzelleşir

Her renk de, mis mis kokular da

Seninle hissedilir, seninle sevilir.

Sen gösterirsin, sen götürürsün                                                                       

Sen çıkarırsın insanları uygarlığa da!

                   —

Ancak, toprak için bir atasözü var;

“Bakarsan bağ, bakmazsan çorak bir dağ olur”

Boşu boşuna söylenmemiş bu ya!

Toprak ana, insanlardan emek bekler daima!

Toprak anadır, ağaçlarıyla, ormanlarıyla;

Karbondioksiti emen, oksijeni veren

Ve tertemiz hava sağlayan insanlara.

Doğayı süsleyen, güzelleştiren

Ki yalnız insanlara değil

Türlü türlü kuşlara

Diğer canlılara da

Hayat veren, yuva verendir.

Ve tabiatta suların şırıltıları

Kanatlıların cıvıltıları

Yellerin, rüzgârların

Ve fırtınaların fısıltıları

Çiçeklerin mis mis kokuları

Şiirleştirir, müzikleştirir

Toprak ananın ormanlarını.

Sularıyla, türlü türlü ağaçlarıyla                                                                                      

Küçük-büyük nebatatlarıyla

Baba rolündeki çatısıyla

Gündüzleri Güneş’in enerji ve ışığıyla

Geceleri de Ay ve Yıldızlarla

Yeller ile rüzgârlar ile fırtınalarla

Bulutlardan dönüşen yağmurlarla

Tolular ve karlarla

Daha gürleşir, bereketlenir                                                                       

Tabiatın temeli toprak ana!

Eğer toprak ana kalırsa;

Güneş’siz, Ay’sız, Yıldız’larsız 

Ve bulutların yağışı susuz

İnsanların da sevgisi ile                                                                                   

İlgisi ve emeği olmazsız

Dönüşür virana, haraba,

İnsanların ve tüm canlıların

Sonu demen olur bu da.

Toprak, bizden ilgi, sevgi, emek, temizlik

Ve doğaya yararlı çevre düzenlemesi ister!

Heyelan ve sel gibi afetlerden korunmak ister!

Öyle doğurgansın ki sen ey toprak ana;

Bütün nimetler senden alınır

Bütün hikmetler sende aranır

Tarım, ziraat, çiftçilik, besicilik

Sanayi ve her tür üretim seninle yapılır,

Sen öyle muhteşemsin ki toprak ana;                                                                              

Bizim için milli servetsin

Kutsal varlığımızsın

Uğruna baş koyduğumuz                                                                                 

Can verdiğimiz vatanımızsın,

Kadını erkeğiyle senin için

Dişini tırnağına takan

Kanının son damlasına dek savaşan

Bizim yiğitlerle Mehmetçiklerimizdir 

Şehit olup senin koynuna sığınıp yatan,

Ülkemiz ve milletimiz seninle

Ve Milli Demokratik Devrim ile

Bilimsel Sosyalizmle

Kalkınabilir ancak

Ki Mustafa Kemal Atatürk’ün dediği

Muasır medeniyeti de aşarak!

 

Ve sevgili cananımız toprak;                                                                                 

Doğanın evrimi yasasınca

Her insan eninde sonunda 

Ki vakti tamam olunca

Ya da vakitsiz bir zamanda                                                                                      

Yatırılıp illaki senin kucağına                                                               

                        Haziran 1994 Erzincan

 

İzzettin Özgibar‘ın şiirlerinden derlenen ilk kitap Sevdalarımın Şiirsel İzleri 1 yayınlandı. Kitabı kaynakyayinlari.com adresinden edinebilirsiniz.

Etiketler

Bir Yanıt Yazın