İstanbul

Sessiz Şehir…

Ertuğrul Bulut

Şuna inandım ki bu şehre suskunluk hiç yakışmıyor. Sanki  şehir küskün.

Vapurda ne bir ses, ne bir müzik . Ne denizde mavili dalgaların güzeli var, ne de martıların vapuru takip etmesi.

Çünkü martılar sokak aralarındaki mamaların peşinde. 

Simitde hasretler. 

Bomboş balık satan tekneler ve meydan.

Hastaneden çıktım Eminönü’ne kadar yürüdüm.Fotoğraf çekerim diye.

Fakat tadı yok, mekanlar kapalı…

Sessizlik…

Şehrin bir dili var, konuşacaksın kestirmeyeceksin, arada fısıldayacaksın, gönlünü alacaksın.

Bana yoldaş oldu.  Beyazıt’a kadar konuştuk, Sultanahmet’e kadar fısıldaştık ve dedikodu yaptık.

Ben yola devam ediyorum, arkadaş da gözden kayboldu. 

Konuşun İstanbulla.

İstanbul 02

Sen susarsan

Sevgimiz de susar

Bırakılmış yalnızlıklarında kanarsın

 

Bir boşluğa şiir söyler gibi yaşarsan

Yüreğin püskürür

Kendi volkanında yanarsın .

Bülent Aydınel

İstanbul 03

Etiketler

Bir Yanıt Yazın