Muharrem-yerli

Muharrem Yerli

Hasan Hüseyin Yalvaç

Güzel hava doğanın koynuna çağırıyor bizi. Öğleden sonra saat ikide buluşup yolculanacağız dinginliğe. Ekrem Yurttaş, Mustafa Gökdemir ve ben, yolcu listemiz. Hazırlıkları tamamlamak için dağılıyoruz. Telefonum çalıyor. Büyükyoncalı’dan Metin Aksoy öğretmenim arayan. “Akif Şenoğlu ziyaretime gelmişti tam ayrılırken telefonu çaldı ve kötü haberi iletti: Muharrem Yerli arkadaşımızı yitirdik.” 

Ölümler dönen dünyanın durduğu anlardır.

Mustafa’ya iletiyorum durumu göz yaşlarını saklamıyor. Güzel hava bulutlanıyor.

Daha kaç gün oldu konuşmamız? Yeni bir kent, taşınmalar…

Facebook ve Aydınlık Gazetesi’ndeki destanlarını her okuduğumda arar, kutlar ve bunları kitaplaştırmasını isterdim kendisinden. Aynı örgütten olduğumuz için değil, bencilliği kırdığı için, insanlaştığı için seviyorum Muharrem’i. Bendeki en önemli izi, insan kimliği ve bu kimliğe bağlı olarak paylaşımcılığı.

1995 yılında İşçi Partisi’nden Kars milletvekili adayıydım. Bu adaylık bana çok şey öğretti. Birincisi Muharrem Yerli’nin, insan ve sanatçı egosunu aşarak, elindeki tüm olanakları kullanarak şiirlerimle, yazılarımla seçimden çok önce beni insanlara tanıtmaya çalışması ve yine o dönemde devrimcilerin soruna devrimci gibi bakmalarıydı. Çünkü farklı görüşlerde olmamıza karşın, ben daha Kars’a gelmeden seçim bürom tutulmuş ve bana destek için gerekli hazırlıklar yapılmıştı. Seçim sonrası verdiğim ekonomik ve siyasi raporda tüm bunları detaylı bir şekilde anlatmıştım. 

İki gün öncesinden, son sesini sakladığım sevgili kardeşim Muharrem Yerli’nin anısı önünde saygıyla eğilirken, çürümenin doruğa çıktığı günümüze insan olmak ve devrimci kalmak kimliklerini aktarma gereğini duymam da dostumun ölümüyle bana bıraktığı bir olanak.

Gidişin erken oldu ama dünyaya bıraktıklarınla yaşamın uzun olacak sevgili dostum. Saygıyla…

Saray, 10 Mayıs 2022

Hasan Hüseyin Yalvaç

Etiketler

Bir Yanıt Yazın