Ayrılık

Gelmeli Sonu

İzzettin Özgibar

isimlik-İzzettin Özgibar

Ne yazar sırtım pek, karnım olsa da tok;

Bu ayrılık yüreğime saplanan bir ok oldu ok,

Bu dert yükü bana ağır geliyor, hem de çok,

Cananımdan başka da ilacım yok.

 

Bir garip oldum, içli içli dalmaktayım;

Bu ayrılık başladı başlayalı yastayım,

Gönlüm karalar bağlamış, karanlıktayım

Aman dostlar ne olur, beni kınamayın.

 

Yardan gayrisi olamaz gönlümden tutanım;

Odur benim gönül yoldaşım yordamım

Yalnız ve yalnız Ona muhtacım

Ve Ondan başkası olamaz derdime ilacım.

 

Kendi kendime tutuşur tutuşur yanarım;

Yâre kavuşmadan dinmez bu yangınım

Düşüne düşüne aklımı yitireceğim sanırım

Ki ancak ve ancak yârim olur dermanım.

 

Her biten ve gelen günü sayarım;

Aylar geçti, yârsizlikten bozuldu ayarım

Sindi gençlik coşkum, ezgin yaşarım

Çünkü benden uzaklardadır can ışıklarım.

 

Işıklarımdır; yârim, oğlum, kızım;

Kaç zamandır ben onlarsızım

Bilmiyorum daha ne kadar dayanırım

Ve kendime bir dayanak sabrı ararım.

 

Işıklarımla doludur rüyalarım;

Canlarımdır onlar canlarım

Ve ben ışıklarım için dayanmalıyım

Ama sonu gelmeli gelmeli bu ayrılığın.

İzzettin Özgibar Şubat 1996 İstanbul

 

İzzettin Özgibar‘ın şiirlerinden derlenen ilk kitap Sevdalarımın Şiirsel İzleri 1 yayınlandı. Kitabı kaynakyayinlari.com adresinden edinebilirsiniz.

Etiketler

Bir Yanıt Yazın