Rudolf Nurayev

Beyaz karga

Gazanfer Eryüksel

Gazanfer-Eryüksel-İsimlik

 

Küçükken” dedi Nurayev, “beyaz karga derlerdi bana. Sıska, yalnız bir çocuktum.” 

Işığın(ı) bulan harf olmaktı 

Güneşin yalnızlığı 

 

Tümceler ki hep 

Oyun treniydi çocuğun 

Uyaran-uyarılan ilişkisi 

Ayla arasındaki gel-git 

 

Silinmiş bir metindi beyaz geceler 

Karanlığa tutup okuduğumuz 

 

Resim, gördüğümüz bir şeyi aktarmaz, onu görünür kılar.Klée 

II

Şeylerle buluşup da susarak konuştuğumuz demlerdi melâli harflerin. 

Kıyısına bulut inmiş dağlara bakıyorduk, görünmez görkemine. Ondan uzak olmakla, göremeyip ayrı kalmakla ayrılığın apayrı şeyler olması. 

Pusunda ufkun, geleceği kazıyorduk aslında. Bir şeyi bilmemek, onun yok olduğu anlamına gelmez ki. 

Harf rüyasına yattık 

Üryan sözcükler ağıyordu 

Ayıpsız yasaksız vakitlerden 

III

Nokta-açı ilişkisiydi yön, yünler. Atmosferi geçmeyegörün uzayda yön “iskele-sancak“tan ibarettir sadece. Hiçbir şeyin her şey olması mı demeliydim yoksa? 

 

Zarf içinde mazruftu vakit 

Okunmayı bekleyen 

 

O mektup 

Işık ki ah 

O divane maşuk 

Harf açacağı dillerin

 

Hiçbir şeydi her şey 

Nokta-açı hikâyesi 

Kaç eğri geçer ki bir doğrudan

 

Dip akıntısında harflerin 

Susarak bakmak 

Şeylere 

IV 

“Uzun süre susmak şiire de benziyor. Şiir sessizlikte mayalanır çünkü sessizlikte insanlaşır.” … “Susuyordum, susmanın kelimeleşmesini bekliyordum.” Edip Cansever 

Meraklısı için ek: Rudolf Nurayev 17 Mart 1938 – 6 Ocak 1993), Tatar asıllı SSCB’li balet. 1961’de Fransa’ya iltica etti ve 1982’de Avusturya vatandaşı oldu. 

Gazanfer Eryüksel 

 

Etiketler

Bir Yanıt Yazın